تو آنکس نبودی که من خواستم
تو را با خیال خود آراستم
خیالی که شعر مرا رنگ داد
به هر واژه شعرم آهنگ داد
خیالی که در زلف تو تار ریخت
به اندام تو نور مهتاب ریخت
خیال من است اینکه از سینه ای
بپرداخت تابنده آئینه ای
خیال من است اینکه چون بنگری
تراشیده انداخت از مرمری
منم آنکه اندیشه را باختم
چو گوهر به پای تو انداختم
تو را همره شاهباز خیال
ندانسته بردم به عرش جمال
ز گلها بسی مایه انگیختم
به صد رنگ طرح تو را ریختم
عروسانه بردم به قصری ز نور
نشاندم تو را بر سریر بلور
نهادم گل ماه در دامنت
نگین و ستاره به پیراهنت
نشاندم به گیسوی تو الماس ها
تو را بستری دادم از یاسها
تو کِی بودی آنسان که من گفته ام
منم آنکه خَس را سَمَن گفته ام
کجا چشم تو جام میخانه هاست
کجا رقص تو رقص پروانه هاست
کجا مرمرین ساق و سیمین تنی
تو فرزند اندیشه های منی
به دندان تو نور الماس نیست
به گیسوی تو عطر گل یاس نیست
اگر روی تو لطف گلشن گرفت
لطافت ز اندیشه من گرفت
اگر از عیب تو دیده بر دوختم
هم از آتش شاعری سوختم
بُتی ساختم از تو چون بت پرست
کنون آن بت مرمرینم شکست
من از یک عروسک بُتی ساختم
قماری عجب بود و من باختم
پرویز گفت،
مارس 2, 2009 روی 8:51 ق.ظ
متاسفانه شاعر این شعر رو نمی شناسم
m3hr گفت،
مارس 2, 2009 روی 10:50 ب.ظ
m3hr
صدرا گفت،
مارس 3, 2009 روی 10:44 ب.ظ
عالی بود ما نیز این قمار و باختیم … ایشون خیلی تلاش کردند ولی این کاره نبودند. رجایی کجا این کجا … رزمنده کجا این کجا … متاسفانه چهار سال متضرر شدیم
مهران سيدي گفت،
مارس 7, 2009 روی 11:27 ق.ظ
سلام پرويز جان
با افتخار لينك شديد
ارادت قربان
دوست گفت،
ژوئن 25, 2009 روی 10:44 ق.ظ
از تو دوست عزیزم می خوام که به نظرات ذیل نامه ی 14 آگوست 2008 مراجعه کنی و من را خوشحال کنی///!!!!؟؟؟؟…
زرینا گفت،
جولای 20, 2009 روی 6:42 ق.ظ
حتی اگر شاعر شعر را هم نشناسیم, مهم نیست . آنچه مهم است مفهوم و زیبایی و آهنگ شعر است نه مارک آن !!!