دوست بسیار عزیزی سوالی را برایم طرح کرده با توجه به شناختی که از جامعه دارم شایدعده قابل توجهی از جامعه خصوصا جوانان این عقیده را دارند ، عین سوال ایشون اینه
آیا واقعن اعتقاد دارید که انتخابات در ایران بر اساس آراء مردم است؟
یادمه قبلا در این مورد صحبت کردیم با هم ، اما این بار از یک زاویه دیگه نگاه کنیم اما خلاصه گویی میکنم اگر بحث واقعا کشش داشت با هم ادامه میدیم ، شاید درکامنتها تکمیل ترشد
ببینید؛ زمانی که دولتها دروغهای بزرگ می گفتن دیگه گذشته ، یعنی دیگه نمیشه میلیونها رای تقلبی ساخت اما میشه میلیونها نفر رو فریب داد تابه یک نفر رای بدن، زمان تقلب در شمارش آرا و تعویض صندوقهای رای واقعا گذشته ، اما میشه آدمهایی رو به پای صندوق رای آورد که دوغ و دوشاب اصلا براشون تفاوتی نداره
در تاریخ سیاسی معاصر ایران یک نمونه بارز در این زمینه هست و اون هم دیگ معروف پلوی مشروطه است، بسیاری از کسانی که به خیابونها ریختن برای دفاع از مشروطه اصلا نمی دونستن مشروطه یعنی چی؟ولی حضور اونها موثربود
بر میگردم به ساختار تصمیم گیری در ایران
ساختار تصمیم گیری در ایران یک ساختار مشابه با ساختارهای معروف دموکراتیک در دنیا نیست ، در ایران رهبری مذهبی صدها سال هست که قدمت داره ، نظام شاهنشاهی ( و اعتقاد راسخ من شاهنشاه سازی) ریشه عمیق در فرهنگ ما داره، فرهنگ مهدویت جزئی از زندگی ماستو اینکه کسی بالاتر از قدرت ما و برتر از ما هست و یا خواهد آمد و اوست که همه کارها را درست خواهد کرد
بر این مبنا ساختار تصمیم سازی و تصمیم گیری در ایران ، عاقلانه ومنطقی رفتار نمیکنه که بخواهید اون رو با اصول شناخته شده دموکراسی تطبیقش بدین
ضمنا
ریشه های مذهبی در ایران و روحانیت از زمان داریوش و کوروش و زرتشت قوی بوده ، یادتون باشه که در زمان هخامنشیان بعد از دربار روحانیت قرار داشته ، پس اعتقادات و فرمانبرداری عامه مردم از روحانیت به اسلام بر نمی گرده، هرچند که بعد از صفویه تشدید شده باشه، روحانی می تونه چیزی رو حلال یا حرام کنه ، می تونه حکم زندگی یا مرگ بده ، واسطه خدا با مردمه و …. خیلی چیزهای دیگه که گفتنش تکرار مکرراته ، فقط عقیده من اینه که این موضوع اصلا به زمان اسلام بر نمی گرده وریشه در فرهنگ ایران باستان داره
از طرفی
ذهنیت و مطالعات قشر تحصیلکرده وآگاه ؛ حداقل در تاریخ سیاسی 200 ساله اخیر ایران همیشه صحنه ای پر از دسیسه و فتنه و زد و بند های پشت پرده رو دیده ، فلان ولیعهد برای ابقای سلطنت حمایت از یک کشور قدرتمند می گرفت ، و از طرفی تاریخ نویسان ما هم با اغراق در تاریخ و غلو در وقایع و نیز ضعف بسیار زیاد در صلاحیت حاکمان این توهم رو در این قشر بوجود آورده که همیشه یک توطئه یا دسیسه در کار است
و الحق که خیلی از دولتمردان ایران از این نوع و طرز تفکر استفاده کردن
کتاب ایرج پزشکزاد و دایی جان ناپلئون معروف که بادتون هست، اصولا ما ایرانی ها ی عصر امروز، توانایی فوق العاده ای در سناریو سازی داریم ،و می تونیم برای هر چیزی یک سناریو بسازیم
حالا بیاییم سر انتخابات و سوال اول
بله من واقعا اعتقاد دارم که انتخابات در ایران بر اساس آرای مردم هست ، اما جهت دهی به آرای مردم توسط عده ای انجام میشه که از سابقه سیاسی ، فرهنگی ، تاریخی و مذهبی مردم به خوبی استفاده (شما بخونید سوء استفاده ) میکنن
اینکه فکر کنیم رای کسی مثل محمود احمدی نژاد مثلا 18 میلیون نبوده و نظام رای سازی کرده به نظرم بچه گانه است، حداقل اگر در روز رای گیری به صندوقهای شهر روستا سر بزنین متوجه میشید
اینکه بگید دولتی ها و سرباز ها رو مجبور کردن که بیان به فلانی رای بدن هم دیگه خیلی قدیمی و کهنه شده ، دیگه کارکرد نداره
اینکه بگیم احمدی نژاد ها و منتخبین از قبل تعیین شدن ، مصداق بارز طرز تفکر ” توهم توطئه ” است
اما نکته اصلی اینجاست ، مردم با استفاده از عواملی که گفتم ترغیب یا تحمیق یا فریفته میشن به سمت یک نفر یا یک گروه
اتفاقی هم که معمولا در ایران می افته اینه ، قشر فهیم و تحصیلکرده و هوشمند و تحلیل گر به واسطه سرخوردگی از حضور کناره گیری میکنن ، اما قشر مقابل حضور پیدا می کنن

